En eindelijk was het weer zo ver, YES naar Ibiza. Vanuit het kouwe kikkerlandje waar de mollentijd is ingegaan, kon ik niets anders dan me verheugen terug te keren naar het magische eilandje. Het was ook alweer een half jaar geleden dat ik hier was. Een korte keigoeie "voorjaarsvakantie" hield in ieder geval de wens terug te gaan in leven. Toen ik vanuit het vliegtuig langs es vedra vloog had ik een wens. De geur van de heerlijke sabina bomen zo snel mogelijk weer op te snuiven. Ik besefte maar al te goed dat je niets kunt forceren, en hoewel de gelegenheid naar Ibiza te gaan, eigenlijk elk moment te realiseren is, moet alles wel geregeld zijn. Ik zal proberen zoveel mogelijk van de overweldigende natuur in al zijn schoonheid in herfst winter en voorjaar weer te geven. Over de zomer wordt al genoeg geschreven, en ik hoop mijn dagboek dan ook op te luisteren met wat mooie plaatjes, zoals Ibiza is.
Mijn favoriet van het eiland is de omgeving van Isla Blanca, een beschermd natuurgebied, waar je met een korte wandeling je kunt laven in een oceaan van schoonheid en pracht.
Het heeft de laatste dagen af en toe stevig geregend. Het dorre landschap veranderd in een oase van groentinten. De Sinaasappelbomen dragen hun lekkere mooie vruchten. Ze zijn nog een beetje zuur, maar met de regen die gevallen is en daarna het zonnetje erop zijn ze over een paar weekjes helemaal rijp. Ik verheug me er nu al op :-)
Een stevige wind maakte dat het zeegras zich opeen hoopte in Santa Eulalia. De temperatuur is goed, het uitzicht prachtig, kijk zelf maar. Iets rechts van het midden zie je een hele berg bruin zeegras liggen